Legitymacja Związku Powstańców Śląskich
Jest to dokument w twardej okładce z wytłoczoną nazwą związku i widokiem rewersu Krzyża na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi. Prezentowana legitymacja nr 391/148 wystawiona została na nazwisko Brunon Ragus i obejmuje okres składkowy od 1938 roku (w założeniu miała być aktualna do 1953 roku). Zawiera podstawowe dane osobowe jej posiadacza: miejsce i datę urodzenia (Tarnowskie Góry, 23.09.1880), informacje o funkcjach pełnionych w Związku, przyznanych odznaczeniach. Na czwartej stronie został potwierdzony udział Brunona Rogusa w II i III powstaniu śląskim.
Dokument zawiera dwa odciski pieczęci pamiątkowych. Pierwszy z nich dotyczy Kopca Wyzwolenia w Piekarach Śląskich. Była to inicjatywa mająca upamiętnić zarówno przemarsz przez Śląsk husarii polskiej pod wodza króla Jana III Sobieskiego na Wiedeń, jak i 15. rocznicę przyłączenia części Górnego Śląska do Polski. Kopiec symbolizował wspólny wysiłek weteranów powstań śląskich, członków polskich organizacji patriotycznych i zwykłych obywateli dla idei upamiętnienia wysiłku zbrojnego, którego efektem była obecność Polski na tych terenach. Kopiec uroczyście oddano do użytku w czerwcu 1937 roku.
Druga pieczęć pamiątkowa związana była z budową Domu Powstańca Śląskiego przy ulicy Jana Matejki 3 w Katowicach. Budynek powstał w latach 1936–1937 i był główną siedzibą Związku Powstańców Śląskich. Do jego powstania przyczyniły się: darowizny powstańców śląskich, fundusze wojewódzkie, środki przekazane przez Zarząd Dóbr Księcia Pszczyńskiego. Huta „Pokój” przeznaczyła 30 ton stali na szkielet budynku.
Obiekt zbudowany w stylu funkcjonalizmu, mieścił w swojej przestrzeni: salę konferencyjną, ekspozycję poświęconą powstaniom śląskim, salę kinową. Budynek istnieje do dziś, choć pełni odmienną funkcję.
