Rzeźba w węglu
Na Górnym Śląsku szczególną czcią otaczano postać św. Barbary - patronki górników, której święto przypada 4 grudnia.
Wizerunek świętej pojawia się na obrazach, rzeźbach w węglu, graficie i drewnie, oleodrukach, grafikach czy obrazach na szkle. Takie przedstawienia znajdują się też w zbiorach Działu Etnografii.
Prezentowana na wystawie stałej rzeźba autorstwa Franciszka Piechy w sposób bardzo realistyczny przedstawia św. Barbarę. Rzeźba o bogatych detalach, wykonana w graficie i osadzona na cokole ukazuje postać młodej kobiety w dostojnym stroju i w długim opadającym płaszczu symbolizującym jej wysokie pochodzenie. W lewej zgiętej ręce trzyma kielich z hostią - symbol ochrony przed śmiercią bez sakramentu, w drugiej, nieco opuszczonej, miecz - symbol męczeńskiej śmierci za wiarę. Na głowie ma koronę - symbol bogactwa i dostatku.
Kult św. Barbara nierozerwalnie związany z górnictwem trwa po dziś dzień. Sprawuje ona opiekę nad górnikami, a kiedy przychodzi nagła śmierć, zapewnia im dobre odejście. Ze względu na szacunek i funkcję jaką pełni wśród górniczej braci, wizerunki świętej można spotkać w kopalnianych cechowniach i chodnikach, na sztandarach, w domach górniczych, kościołach czy kapliczkach. Przed każdym zjazdem na dół górnicy modlą się do niej, prosząc o opiekę i spokojną szychtę.