Archiwum

Na Górnym Śląsku szczególną czcią otaczano postać św. Barbary - patronki górników, której święto przypada 4 grudnia.

W tradycyjnej śląskiej kuchni znajdował się piec kaflowy z blachom.

Mężatki na Górnym Śląsku obowiązkowo nosiły nakrycia głowy, m. in. czepce. Czepek był symbolem zamążpójścia, noszono go od chwili ślubu do śmierci. Różnorodność czepców odzwierciedlała status społeczny, region i okazję. 

Ciekawym i wartościowym zespołem eksponatów są przedmioty związane z postacią Jana Orszulika. Pamiątki po nim zostały przekazane Muzeum w 2025 roku przez jego córkę. Wśród nich są zdjęcia rodzinne oraz fotografie różne; na jednej z nich (zdj. 1) Orszulik pozuje wraz z kolegami urzędnikami (stoi drugi z lewej, obok Jana S. Dworaka). Są również dokumenty poświadczające przebieg jego zatrudnia oraz korespondencja adresowana do jego żony Heleny podczas pobytu w niemieckich obozach koncentracyjnych w Dachau i Sachsenhausen. Wszystkie te dokumenty oraz relacja córki pozwalają odtworzyć życiorys Jana Orszulika – postaci wartej przypomnienia.

Dziewczęta chodziły na co dzień z odkrytą głową i włosami splecionymi w warkocz związany gładką wstążką. Na uroczyste okazje zakładały mirtowy wianek z ułożonymi w harmonijkę wzorzystymi wstążkami (klapami) lub szeroki wianek z kolorowych sztucznych kwiatów i świecidełek (galandę). Wianek z przodu przysłaniał włosy, a część ozdób zwisała nad czołem. W środek wpleciony był czerwony kwiat róży, a w tyle związane w kokardę malowane lub haftowane wstążki opadające na plecy.